Çarşaflı Ablamın İlk Sevgilisi Ateistti
Bu hikâye tamamen kurgudur. Karakterler ve yaşanan olaylar gerçek kişilerden esinlenmemiştir.
Ablamın ilk sevgilisini düşündüğümde aklıma gelen ilk şey, ikisinin birbirine ne kadar farklı olduğudur. Ablam oldukça sakin, geleneklerine bağlı ve dışarıdan bakıldığında mesafeli görünen biriydi. Çarşaf giyer, sade yaşamayı sever ve çevresindeki insanların düşüncelerine önem verirdi.
Ablamın görünüşü de onun bu sakin karakterini yansıtıyordu. Orta boylu, zarif yapılı bir kadındı. Çarşafının altında nasıl göründüğünden çok, yürüyüşündeki ağırbaşlılık ve yüzündeki sakin ifade dikkat çekerdi. İnsanlarla konuşurken gözlerinin içine bakar, fakat özel hayatı hakkında kolay kolay konuşmazdı.
Bir gün onun hayatına Emre girdi.
Emre, ablamdan oldukça farklıydı. Dini inancı olmayan, kendisini ateist olarak tanımlayan ve hayata daha sorgulayıcı yaklaşan biriydi. İlk karşılaşmalarında birbirlerinden pek hoşlanacaklarını düşünmemiştim.
Fakat zaman geçtikçe birbirlerini tanımaya başladılar.
Emre’nin ablama en çok dikkat ettiği şeylerden biri, onun insanları dinleme biçimiydi. Ablam farklı düşüncelere sahip insanlarla tartışmak yerine onları anlamaya çalışırdı. Emre de bundan etkilenmişti.
Bir akşam uzun uzun konuşurlarken konu doğal olarak inançlara geldi.
Emre kendi düşüncelerini anlattı. Ablam ise kendi inancından ve ailesinden öğrendiklerinden bahsetti. İlginç olan, ikisinin de birbirini değiştirmeye çalışmamasıydı.
Ablam bir süre sonra bana, “İnsanların farklı düşünmesi illa anlaşamayacakları anlamına gelmiyor,” demişti.
Bu söz onun Emre’ye bakışını anlatıyordu.
İlişkileri boyunca zaman zaman tartıştıkları da oldu. Özellikle dini konularda aynı düşünmedikleri açıktı. Fakat birbirlerine saygı göstermeyi öğrenmişlerdi.
Emre, ablamın giyim tarzını değiştirmeye çalışmadı. Ablam da Emre’nin inancını sorgulayıp onu başka biri haline getirmeye uğraşmadı.
Bir süre sonra ilişkileri sona erdi.
Ayrılmalarının nedeni büyük bir kavga ya da kötü bir olay değildi. Hayata bakışlarının bazı konularda ileride farklı yönlere gideceğini fark etmişlerdi.
Ablam için bu ilişki hayatındaki ilk ciddi duygusal deneyimdi. Emre ise onun hayatında önemli bir iz bırakmıştı.
Yıllar sonra ablamla bu konuyu konuştuğumuzda bana sadece şunu söyledi:
“Bazen hayatımıza giren insanlar bizimle aynı düşünmez. Ama yine de bize bir şey öğretirler.”
Belki de bu yüzden ablamın ilk sevgilisi, aradan uzun zaman geçmesine rağmen aile içinde hatırlanan eski bir hikâye olarak kaldı.